rome
Ga naar: Rome index monumenten / Rome links / Rome archaeologisch /
Rome homepage
/ kaart van Rome
basilica aemilia
 
Basilica Aemilia
Basilica Aemilia
 
De oude basilica Aemilia
Resten van de oudste basilica Aemilia
In de vloer gebrande munten
In de vloer gebrande munten met enkele gave erbij
Gelegen tussen de tempel van Antoninus en Faustina en de Curia, werd begonnen met de bouw van de van de basilica (Fulvia-)Aemilia in opdracht van de censoren M. Fulvius Nobilior en M. Aemilius Lepidus in 179 v.C. op een bestaande constructie (de naam van de basilica is - zoals gebruikelijk - ontleend aan de familie-namen van de opdrachtgevers). In laat-republikeinse tijd werd het gebouw herhaaldelijk gerestaureerd door leden van de familie (gens) Aemilius; één van de beroemdste restauraties -in 78 v.C. - is toe te schrijven aan consul M. Aemilius Lepidus (naamgenoot van z'n voorganger), die aan de zijde van het Forum een facade liet bouwen versierd met afbeeldingen van zijn voorouders, bovendien liet hij zuilen van marmer uit Africa toevoegen aan de interne colonnade.

Nog andere werkzaamheden werden verricht in opdracht van leden van de familie Aemilius, maar met economische of financiële hulp van anderen: in 54 v.C. zijn de werkzaamheden verricht met financiering van de kant van Caesar; de werkzaamheden van 22 n.C. werden tot stand gebracht door tussenkomst van Tiberius. De laatste restauratie werd uitgevoerd in de eerste helft van de 5e eeuw n.C. nodig ten gevolge van een aanzienlijke schade geleden door een brand (te verbinden met de plundering van Rome in 410 n.C.). Hoewel het meerdere malen veranderingen heeft ondergaan is het het enige gebouw van dit type uit de republikeinse tijd. De drie ingangen van de basilica openen zich naar de porticus van Caius en Lucius Caesar.

Bij de korte westelijke zijde (aan de kant van de Curia) zijn, onder een modern afdak, resten te zien van de oudste funderingsmuren en bases van de zuilen in blokken van tufsteen; deze fundamenten maken duidelijk dat de basilica vanaf het begin drie schepen/beuken had, met de zuilenrijen die de zijbeuken afbakenen langs dezelfde lijn van de latere zuilenrijen (restauratie van 78 v.C.) De overgebleven structuur echter heeft vier schepen met twee kleinere aan de noordzijde en één aan de zuidzijde, terwijl het centrale schip (de grootste) een verdieping hoger ging waar zich grote ramen bevonden met het doel het inwendige te verlichten.

Van groot belang zijn het plaveisel met platen van marmer - te dateren na de brand van 14 v.C. - en de reliëfs uit laat-republikeinse tijd met mythische voorstellingen, verbonden met het ontstaan van Rome en met de familie Aemilius, die de architraaf van het centrale schip over de hele lengte (185 m.) versierden. Hiervan zijn slechts weinig fragmenten overgebleven, die worden bewaard in het Antiquarium Forense. (Een gipsafgietsel van één ervan - de Sabijnse maagdenroof - staat opgesteld in de noordoosthoek van de basilica)