(117) Dus moeten wij, wanneer wij ons afvragen wat passend is, met onze geest en in ons denken al deze dingen omarmen; in de eerste plaats moet echter (door ons) vastgesteld worden, wie en hoe wij willen zijn en in welke soort van leven, welke overweging de moeilijkste is van alle. In het begin van de jeugd immers, wanneer de zwakte van besluiten het grootst is, dan besluit ieder voor zich tot die soort van het doorbrengen van zijn leven, waarvoor hij de grootste voorkeur heeft; en zo komt hij terecht in een of andere vaste soort en koers van (zijn) leven, voordat hij kan beoordelen, wat/welke soort het beste is.

(118) Want wat Prodicus over Hercules zegt, zoals (geschreven) staat bij Xenophon, namelijk dat hij, zodra hij volwassen werd, welke tijd door de natuur gegeven is om te kiezen welke weg van het leven een ieder van plan is in te slaan, (dat hij) naar buiten de eenzaamheid in ging en daar zittend lange tijd en veel getwijjfeld had/heeft toen/omdat hioj twee wegen (voor zich) zag, de éne van Genot, de ander van Deugd, welk van beide beter/het beste was in te slaan, dit kon misschien toevallen aan Hercules, "geboren uit het zaad van Iuppiter", niet aan ons evenzo, (wij) die (hen) navolgen van wie het aan ieder goed toescheen (na te volgen) en (wij) die naar hun streven en plannen gedreven worden. Meestal echter worden wij, doordrenkt (als we zijn) van de voorschriftenvan (onze) ouders eleid naar hun gewoonte en gebruik/zede; anderen worden meegesleept door het oordeel van de massa en wensen bovenal (vurig) die dingen, die aan de meerderheid zeer mooi toeschijnen; toch hebben sommigen de juiste weg van het leven gevolgd, hetzij door een zeker geluk, hetzij door het onderricht van de ouders.

(119) Dat/ het volgende soort echter is het meest zeldzaam, namelijk van hen die of door de uitstekende grootheid van hun talent, of door een uitmuntende kennis en geleerdheid of door beide zaken zelfs tijd / gelegenheid hadden om te overwegen, welke koers van het leven zij het liefst wilden volgen; bij deze overweging moet het besluit in zijn geheel gericht/afgestemd zijn op ieders eigen natuur. Want zowel in alle zaken die gedaan worden, zoeken wij op grond van ieders natuurlijke aanleg, zoals boven gezegd is, uit wat passend is, als moet er bij het vaststellen van het gehele leven (nog) veel meer zorg aabgewend worden, opdat wij tijdens de hele duur van ons leven onszelf trouw kunnen blijven en in geen enkele plicht te kort schieten.