In dit deel van mijn werk staat het mij vrij als inleiding te zeggen, (dat) wat de meeste
geschiedschrijvers aan het begin van hun gehele werk verklaren,
dat ik de meest gedenkwaardige oorlog van alle (oorlogen), die ooit
gevoerd zijn, zal/ga beschrijven, namelijk die de Carthagers onder aanvoering van
Hannibal met het Romeinse volk gevoerd hebben. Want
noch zijn enige staten en volken, krachtiger in middelen, een oorlog met elkaar
begonnen noch was er voor dezen ooit zoveel aan strijdkrachten of hardheid;
en zij gebruikten tegen elkaar niet obekende oorlogstaktieken maar
in de eerste Punische Oorlog beproefde, en het geluk van/in de oorlog was
zo afwisselend en Mars zo tweeslachtig, dat het dichtsbij de ondergang
waren, zij die overwonnen hebben. Ook streden zij met met bijna grotere
haatgevoelens dan krachten, omdat de Romeinen verontwaardigd waren omdat
overwonnenen uit eigen beweging de overwinnars de oorlog aandeden, de Carthagers
(waren verontwaardigd) omdat ze geloofden dat er trots en hebzuchtig (door
de Romeinen) overheerst was over de overwonnen.