Intussen keek Iuno naar beneden naar het midden van Argos
en dat de fladderige nevels het aanzien van de nacht gaven
op klaarlichte dag daarover verwonderde zij zich, dat die (nevels) niet van de rivier
waren en niet door de vochtige aarde uitgewasemd werden begreep zij (ook);
en zij keek om zich heen waar haar echtgenoot was, omdat zij immers
de liefdesavontuurtjes van haar al zo vaak betrapte man kende.
en toen zij hem niet in de hemel vond, zei zij "of ik vergis mij
of ik word bedrogen" en na van de top van de hemel naar beneden gevlogen te zijn
bleef zij op de aarde staan en beval de nevels terug te wijken.