Hoc inter nos et illos interest: noster sapiens 1 vincit quidem incommodum
omne sed sentit, illorum 2 ne sentit 3 quidem. Illud nobis et illis commune est,
sapientem 1 se ipso esse contentum. Sed tamen et amicum habere vult et
vicinum et 4 contubernalem,5 quamvis sibi ipse sufficiat. Vide quam sit 6 se
contentus: aliquando sui parte contentus est. Si 7 illi manum aut morbus aut
hostis exciderit, si 7 quis oculum vel oculos casus excusserit, reliquiae illi
suae satisfacient et erit imminuto corpore et amputato tam laetus quam
integro fuit; sed si 7 quae sibi desunt non desiderat, non deesse mavult. Ita
sapiens se contentus est, non ut velit esse sine amico sed ut possit; et hoc
quod dico 'possit' tale est: amissum aequo animo fert.

Sine amico quidem numquam erit: in sua potestate habet quam cito
reparet. Quomodo si perdiderit Phidias statuam protinus alteram faciet,
sic hic faciendarum 9 amicitiarum artifex substituet alium in locum amissi.8
Quaeris quomodo 11 amicum cito facturus sit? Dicam, si 7 illud mihi tecum
convenerit, ut statim tibi solvam quod debeo et quantum ad hanc epistulam
paria faciamus. Hecaton ait, 'ego tibi monstrabo amatorium sine
medicamento, sine herba, sine ullius veneficae carmine: si vis amari, ama'.10