Habet autem non tantum usus amicitiae veteris et certae magnam
voluptatem sed etiam initium et comparatio novae. Quod interest inter
metentem agricolam et serentem 1, hoc inter eum qui amicum paravit et qui
parat. Attalus philosophus dicere solebat iucundius esse amicum facere
quam habere, 'quomodo artifici iucundius pingere est quam pinxisse'. Illa
in opere suo occupata sollicitudo ingens oblectamentum habet in ipsa
occupatione: non aeque delectatur qui ab opere perfecto removit manum.
Iam fructu artis suae fruitur: ipsa fruebatur arte 2 cum pingeret. Fructuosior
est adulescentia liberorum, sed infantia dulcior.

Nunc ad propositum revertamur. Sapiens etiam si contentus est se, tamen
habere amicum vult, si nihil aliud, ut exerceat amicitiam, ne tam magna
virtus iaceat, non ad hoc quod dicebat Epicurus in hac ipsa epistula, 'ut
habeat qui sibi aegro assideat, succurrat in vincula coniecto vel inopi', sed
ut habeat aliquem cui ipse aegro assideat, quem ipse circumventum 3 hostili
custodia liberet. Qui se spectat et propter hoc ad amicitiam venit male
cogitat. Quemadmodum coepit, sic desinet: paravit amicum adversum
vincla laturum opem; cum primum crepuerit catena, discedet.