| |
85
90
95
100
105
110
115
120
125
130
135
140
145 |
Nec
satis
hoc
Baccho
est,
ipsos
quoque
deserit
agros
cumque
choro
meliore
sui
vineta
Timoli
Pactolonque
petit,
quamvis
non
aureus
illo
tempore
nec
caris
erat
invidiosus
harenis.
hunc
adsueta
cohors,
satyri
bacchaeque,
frequentant,
at
Silenus
abest:
titubantem
annisque
meroque
ruricolae
cepere
Phryges
vinctumque
coronis
ad
regem
duxere
Midan,
cui
Thracius
Orpheus
orgia
tradiderat
cum
Cecropio
Eumolpo.
qui
simul
agnovit
socium
comitemque
sacrorum,
hospitis
adventu
festum
genialiter
egit
per
bis
quinque
dies
et
iunctas
ordine
noctes,
et
iam
stellarum
sublime
coegerat
agmen
Lucifer
undecimus,
Lydos
cum
laetus
in
agros
rex
venit
et
iuveni
Silenum
reddit
alumno.
Huic
deus
optandi
gratum,
sed
inutile,
fecit
muneris
arbitrium
gaudens
altore
recepto.
ille
male
usurus
donis
ait
'effice,
quicquid
corpore
contigero,
fulvum
vertatur
in aurum.'
adnuit
optatis
nocituraque
munera
solvit
Liber
et
indoluit,
quod
non
meliora
petisset.
laetus
abit
gaudetque
malo
Berecyntius
heros
pollicitique
fidem
tangendo
singula
temptat
vixque
sibi
credens,
non
alta
fronde
virentem
ilice
detraxit
virgam:
virga
aurea
facta
est;
tollit
humo
saxum:
saxum
quoque
palluit
auro;
contigit
et
glaebam:
contactu
glaeba
potenti
massa
fit;
arentis
Cereris
decerpsit
aristas:
aurea
messis
erat;
demptum
tenet
arbore
pomum:
Hesperidas
donasse
putes;
si
postibus
altis
admovit
digitos,
postes
radiare
videntur;
ille
etiam
liquidis
palmas
ubi
laverat
undis,
unda
fluens
palmis
Danaen
eludere
posset;
vix
spes
ipse
suas
animo
capit
aurea
fingens
omnia.
gaudenti
mensas
posuere
ministri
exstructas
dapibus
nec
tostae
frugis
egentes:
tum
vero,
sive
ille
sua
Cerealia
dextra
munera
contigerat,
Cerealia
dona
rigebant,
sive
dapes
avido
convellere
dente
parabat,
lammina
fulva
dapes
admoto
dente
premebat;
miscuerat
puris
auctorem
muneris
undis:
fusile
per
rictus
aurum
fluitare
videres.
Attonitus
novitate
mali
divesque
miserque
effugere
optat
opes
et
quae
modo
voverat,
odit.
copia
nulla
famem
relevat;
sitis
arida
guttur
urit,
et
inviso
meritus
torquetur
ab
auro
ad
caelumque
manus
et
splendida
bracchia
tollens
'da
veniam,
Lenaee
pater!
peccavimus'
inquit,
'sed
miserere,
precor,
speciosoque
eripe
damno!'
mite
deum
numen:
Bacchus
peccasse
fatentem
restituit
factique
fide
data
munera
solvit
'ne'
ve
'male
optato
maneas
circumlitus
auro,
vade'
ait
'ad
magnis
vicinum
Sardibus
amnem
perque
iugum
ripae
labentibus
obvius
undis
carpe
viam,
donec
venias
ad
fluminis
ortus,
spumigeroque
tuum
fonti,
qua
plurimus
exit,
subde
caput
corpusque
simul,
simul
elue
crimen.'
rex
iussae
succedit
aquae:
vis
aurea
tinxit
flumen
et
humano
de
corpore
cessit
in
amnem;
nunc
quoque
iam
veteris
percepto
semine
venae
arva
rigent
auro
madidis
pallentia
glaebis. |